- Դու լսեցի՞ր, թե ինչպես երգեցի ես երեկ։ Ձայնս ուղղակի չէր տեղավորվում դահլիճում։
- Չլսեցի, բայց տեսա, թե ինչպես էին մարդիկ դուրս գալիս, որպեսզի իրենց տեղը զիջեն ձայնիդ։

Մայրը տղային տալիս է մի արծաթե գդալիկ.
- Դիր թեյի բաժակի մեջ, քանի որ արծաթը սպանում է մանրէներին։
Տղան դեն է գցում գդալը.
- Սատկած մանրէներով թեյ չեմ ուզում։

Էս Դեբիլիկը փողոցում կանգնած ա լինում, հերը վերևից կանչում ա.
_ Տղա ջան փողոցից դուրս արի, կընգնես ավտոյի տակ շորերդ կկեղտոտես.....

Դեբիլիկի մերը Դեբիլիկին ասում ա արի տուն, ասում ա. խի՞ մամ, սոված եմ, թե՞ քունս ա տանում.....

Դեբիլիկի մերը պատուհանից կանչում ա.
_ Տղա ջան, տուն արի արդեն ուշա, համել հերիքա էտ երեխու գլխին լապատկով խփես, կքրտնես կմրսես կհիվանդանաս......

Ապարանցուն ասում են - վերջի անեկդոտը լսել ե՞ս - ասում ա - խի էլ անեկդոտ չի լինելու՞